Pokazy filmów „Żydowskie Motywy”

W styczniu serdecznie zapraszamy na wtorkowe projekcje filmów o tematyce żydowskiej.

Pokazy filmowe organizowane są dzięki uprzejmości organizatora Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Żydowskie Motywy – Stowarzyszenia Żydowskie Motywy

Filmy posiadają napisy w języku polskim. Wstęp wolny.

14 stycznia (poniedziałek), 18.00

W poszukiwaniu portretów, reż. Elizabeth Rynecki (2018 USA, 77’)

Moshe Ryniecki (1881-1943) był płodnym warszawskim artystą, malującym sceny z życia społeczności polsko-żydowskiej w okresie międzywojennym. Został zamordowany na Majdanku. Po Holokauście jego żona zdołała odzyskać tylko małą część jego prac, wiele z nich jednak przetrwało bez wiedzy rodziny. Poszukiwania zaginionych prac prowadzone przez prawnuczkę Moshe – Elizabeth Rynecki przez ponad 10 lat zakończyły się niespodziewanie ogromnym sukcesem. Dokument, portretujący trzy generacje, jest głęboko poruszającą opowieścią o bogactwie sztuki jednego człowieka, zniszczeniach spowodowanych przez wojnę i nieoczekiwanej ścieżce do uzdrowienia jednej kobiety.

Daj mi usłyszeć swój głos, reż. Tamar Shippony, Mili Ben Hayl (Izrael 2017, 48’)

Po wielu latach milczenia coraz więcej kobiet ośmiela się nadać własną – indywidualną i muzyczną – interpretację starodawnym żydowskim tekstom. Dotąd obszar ten był dostępny wyłącznie mężczyznom. Film Daj mi usłyszeć swój głos snuje intymną rozmowę z czterema utalentowanymi muzycznie kobietami – Almą Zohar, Victorią Hanna, Maureen Nehedar i Leą Avraham, które mówią o osobistych doświadczeniach, inspiracjach, kobiecości i żydowskich korzeniach, otwierając swoje serca. W połączeniu z przepięknymi utworami muzycznymi film pozwala publiczności zanurzyć się w starożytną przestrzeń, która wciąż ewoluuje.

21 stycznia (poniedziałek), 18.00

Abramek wrócił sam, reż. Tomasz Wiśniewski (2017 Polska, 38’)

Henryk Prajs jest jedynym żyjącym Żydem z Góry Kalwarii i jedynym żyjącym szwoleżerem z Suwalskiej Brygady Kawalerii z kampanii wrześniowej. Przeżył wojnę i Holokaust, ale pozostał ze swoim życiem całkowicie sam. Jego świat odszedł a on został przeniesiony do innej rzeczywistości.

Józio, chodź do domu, reż. Marcin Chłopaś (2016 Polska, 31’)

Mówi o sobie Józio z Wałbrzycha. Ale w Wałbrzychu nie był od lat pięćdziesiątych, kiedy z rodzicami wyemigrował z Polski do Izraela. Teraz pracuje tam jako przewodnik – coraz bardziej znany wśród polskich turystów. Ponad pół wieku marzył, by znów zobaczyć kamienicę, w której spędził dzieciństwo. Gdy odwiedził Berlin, zabraliśmy go do domu, po drodze słuchając opowieści o życiu Józia – dziecka ocalonych z Holokaustu wiele razy z niezrozumiałych powodów odrzucanego przez innych.

Nieczyści, reż. Daniel Najenson (2017 Argentyna, Izrael, 69’)

Na początku XX wieku tysiące żydowskich kobiet z Europy Wschodniej zostało sprowadzonych do argentyńskich domów publicznych. Alfonsi, też Żydzi, uważani byli za „nieczystych” przez normatywną społeczność żydowską. Te nieszczęśliwe kobiety również uważane były za „nieczyste”. Poprzez historię swojej rodziny, reżyser odsłania skomplikowane związki pomiędzy organizacjami handlującymi kobietami a resztą społeczności żydowskiej, głęboko zawstydzonej działalnością współwyznawców, którzy czerpali finansowe korzyści z tego niecnego procederu.

2019-01-08T11:38:22+01:00